Σήμερα, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από το σύνδρομο Raynaud. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αποχρωματισμό του δέρματος, που μερικές φορές συνοδεύεται από μυρμήγκιασμα και μούδιασμα, πιο συχνά στα άκρα. Αυτό οφείλεται στα δηλητήρια που επιστρέφουν από το συκώτι στην κυκλοφορία του αίματος – ένα φαινόμενο γνωστό ως σύνδρομο βρώμικου αίματος . Δεν αναπτύσσουν όλοι όσοι πάσχουν από χρόνια αφυδάτωση το σύνδρομο Raynaud. Αυτό συμβαίνει επειδή οι τοξίνες που συσσωρεύονται σε αυτή την περίπτωση είναι συγκεκριμένου τύπου – ιικά απόβλητα .
Ενώ ορισμένες τοξίνες, όπως ο υδράργυρος και άλλα βαρέα μέταλλα , συμβάλλουν αναμφίβολα σε ηπατικά προβλήματα και επίσης τροφοδοτούν ιούς που δημιουργούν πρόσθετα τοξικά απόβλητα, στο σύνδρομο Raynaud ο κύριος ένοχος είναι ένας συγκεκριμένος κάτοικος του ήπατος – ο ιός Epstein-Barr (EBV) . Ακόμα κι αν δεν ανιχνευθεί σε τυπικές αιματολογικές εξετάσεις ασθενών με σύνδρομο Raynaud, ο EBV υπάρχει στον οργανισμό. Αν και μεγάλο μέρος του μπορεί να έχει μετακινηθεί στον θυρεοειδή και σε άλλα όργανα, υπολείμματα του ιού παραμένουν στο ήπαρ.
Όταν αυτό το άχρηστο υλικό, που περιέχει ίχνη βαρέων μετάλλων, φεύγει από το συκώτι, κυκλοφορεί κοντά στο δέρμα, αλλοιώνοντας τη μελάγχρωση και οδηγώντας στην εμφάνιση σκούρων κηλίδων – χαρακτηριστικό σύμπτωμα του συνδρόμου Raynaud. Το παχύ, μολυσμένο αίμα και η παρουσία του ιού στο ήπαρ προκαλούν κυκλοφορικά προβλήματα. Όταν οι νευροτοξίνες, οι δερματοτοξίνες και άλλες επιβλαβείς ουσίες από το συκώτι εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, συνήθως κατευθύνονται σε περιοχές με φτωχότερη κυκλοφορία του αίματος - στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Όσο περισσότερες τοξίνες υπάρχουν στο αίμα, τόσο χαμηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε οξυγόνο – εξ ου και ο αποχρωματισμός. Το μυρμήγκιασμα και το μούδιασμα είναι συχνά το αποτέλεσμα των νευροτοξινών που κυκλοφορούν ελεύθερα στο αίμα.
Εάν ένας ασθενής με σύνδρομο Raynaud καταναλώσει τροφές που διεγείρουν τον ιό, τα συμπτώματα θα επιδεινωθούν. Οι γιατροί συχνά συνδέουν το σύνδρομο με μια αυτοάνοση νόσο . Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την αλήθεια: είναι ένας ιός στο συκώτι που αλλάζει τη σύνθεση του αίματος – ένα πρόβλημα που μπορεί να διορθωθεί. Το σώμα δεν επιτίθεται στον εαυτό του, όπως λανθασμένα προτείνει η αυτοάνοση θεωρία.
Πρωτόκολλο συμπληρώματος διατροφής για το σύνδρομο Raynaud
- 5-MTHF : 1 κάψουλα ημερησίως.
- Αποξηραμένα φρούτα amla: 2 κουτ. καθημερινά;
- Ashwagandha : 1 σταγονόμετρο ημερησίως.
- Χυμός κριθαριού σε σκόνη : 2 κουτ. καθημερινά;
- Νύχι γάτας : 1 σταγονόμετρο ημερησίως.
- Μανιτάρι Chaga : 2 κουτ. καθημερινά;
- Βάλσαμο λεμονιού : 2 σταγονόμετρα την ημέρα.
- Γλυκόριζα : 1 σταγονόμετρο (πάρτε μία φορά την ημέρα για 2 εβδομάδες, ξεκουραστείτε για 2 εβδομάδες).
- L-λυσίνη : 6 κάψουλες των 500 mg ημερησίως.
- Τσουκνίδα : 2 σταγονόμετρα ημερησίως.
- Φύλλα ελιάς : 2 σταγονόμετρα ημερησίως.
- Σπιρουλίνα : 2 κουτ. μεγάλο. καθημερινά;
- Βιταμίνη Β12 (αδενοσυλκοβαλαμίνη με μεθυλοκοβαλαμίνη) : 1 σταγονόμετρο ημερησίως.
- Βιταμίνη C (με τη μορφή Micro-C) : 6 κάψουλες των 500 mg Micro-C ή 1 και ½ κουταλιές σκόνης Micro-C.
- Ψευδάργυρος (υγρός θειικός ψευδάργυρος) : έως 2 σταγονόμετρα ημερησίως.
